σκοτεινά μονοπάτια ...

εκείνος προχωρούσε ... μα καθώς προχωρούσε ο δρόμος σκοτείνιαζε ... από πάνω του τα σύννεφα σιγά σιγά ξεκινούσαν να πυκνώνουν ... σκάλες δεξιά .. φώτα αριστερά .. μικρές πόρτες .. παντζούρια ... σκουπίδια παντού ... και όλο και πιο σκοτεινά ... ίσια μπροστά υπήρχε ένα μικρό φως αλλά γύρω του παντού σκοτάδι. Αυτός περπατούσε αργά .. τα βήματά του στιβαρά, ακούγονταν όλο και περισσότερο καθώς φαινόταν ότι τα πάντα γύρω του εστίαζαν σε αυτό, το ίδιο κι αυτός... η ένταση κορυφωνόταν ... αλλά δεν ήξερε που θα φτάσει ... συνέχιζε ... όλο και συνέχιζε. ξαφνικά ένιωσε μάτια να τον κοιτάζουν .... φοβήθηκε μα δεν το έδειξε .. το βλέμμα παρέμεινε το ίδιο χλωμό στο πρόσωπό του ... η καπαρντίνα του ξεκίνησε να κινείτε καθώς ο αέρας μαζί με το κρύο ξεκίνησαν να γίνονται ποιό δυνατά, εκείνος σφίχτηκε σε αυτήν και συνέχισε, τα μάτια που τον κοιτούσαν ένιωθε ότι σιγά σιγά τον έγδυναν .. ότι ξεκινούσαν να μαθαίνουν πράγματα γι αυτόν ... ένιωθε όλη του την δύναμη να απορροφάται ... ότι δεν είχε κάτι να κρύψει .. ντρεπόταν ... μα δεν σταματούσε ... ούτε όμως έκανε και πιο γρήγορο το βήμα του ... απλά συνέχισε ... το φώς ίσια μπροστά μεγάλωνε ... ίσως ήταν το τέλος του δρόμου ... όμως γύρω τα πάντα ήταν υπερβολικά σκοτεινά. Ο δρόμος τώρα ίσα που φαινόταν ... η υγρασία είχε υψωθεί κατακόρυφα .. τα σύννεφα είχαν πυκνώσει μια γάτα πετάχτηκε μπροστά του προκαλώντας την απότομη αλλαγή του ρυθμού του ... εκείνος παραξενεύτηκε .. ένας σκύλος την κυνηγούσε ... εκείνος μετά απο το τρομαγμένο βλέμμα που είχε πάρει στο πρόσωπό του γέλασε κ έπειτα συνέχισε, το βήμα του ξαναπήρε αυτόν τον ρυθμό που πάντα είχε ... μια μεταλική σκάλα απο αυτές που υπάρχουν κολλημένες για να ανεβαίνουν οι άνθρωποι στις ταράτσες ακούστηκε να πέφτει ... και μερικοί κάδοι απο πίσω του απο την γάτα με τον σκύλο, που ξεκίνησαν σιγά σιγά να το κάνουν αυτό γύρω του, δυσκολεύοντας έτσι το περπάτημά του .. εκείνος σταμάτησε, χαμήλωσε και άπλωσε τα χέρια του .. το ένα χέρι πήγε στο κεφάλι της γάτας και το άλλο στο κεφάλι του σκύλου ... εκείνοι αμέσως σταματήσαν .. η γάτα ξεκίνησε να του τρίβεται ... και ο σκύλος κάθισε κάτω χωρίς να δίνει σημασία στην γάτα ... εκείνος έδειχνε χαρούμενος. έπειτα σηκώθηκε και συνέχισε να περπατάει με τον ίδιο ρυθμό κοιτώντας μπροστά του το φώς να γίνεται μεγαλύτερο. Η γάτα και ο σκύλος τον ακολούθησαν ... σαν να του είχαν εμπιστοσύνη ... ο μαυροντυμένος άνδρας έφτανε προς το σκοτεινό τέλος ... ξεκίνησε να βρέχει ... ένα ρίγος διαπέρασε το κορμί του καθώς ένιωθε όλο και περισσότερα μάτια να τον κοιτούν, το φώς μπροστά του σταμάτησε να μεγαλώνει, αλλά σαν να έβλεπε κίνηση μέσα απο αυτό... το βήμα του συνέχισε με τον ίδιο και γνωστό πια ρυθμό ... η γάτα άλλαξε πορεία ... γαλήνια πήγε προς τα δεξιά και σιγά σιγά χάθηκε στο πυκνό σκοτάδι αυτού του στενού δρόμου ... έπειτα μετά απο μερικά λεπτά κι ο σκύλος το ίδιο απο την αριστερή πλευρά του δρόμου ... εκείνος ένιωσε λίγο άσχημα ... που δεν μπορούσαν να συνεχίσουν μαζί του ... έφτασε πιο κοντά στο φως .. που τώρα άλλαζε χρώματα ... φωτεινά ... όμως και η βροχή δυνάμωνε .. τώρα ξεκίνησαν και οι κεραυνοί ... το ύφος του χλόμιασε παραπάνω με την πρώτη αστραπή ... φοβόταν λιγάκι ... το καπέλο του είχε γίνει μούσκεμα ... εκείνος όμως ποτέ του δεν άλλαξε τον ρυθμό .. τα παπούτσια του είχαν λασπωθεί ... όμως δεν φοβόταν .. και .. να το .. το φως ήταν λίγα μέτρα μπροστά του ... μα λίγο πρίν το τέλος .. μια γυναίκα πετάχτηκε μπροστά του ... σταματώντας τον δρόμο του .. το πρόσωπό της φώτισε .. ήταν σαν άγγελος ... αλλά αυτή η γυναίκα δεν έδειχνε και τόσο ότι ήθελε τον άνδρα να συνεχίσει ... εκείνος έκοψε το βήμα του ... την κοίταξε ... έπειτα συνέχισε να προχωράει δείχνοντας στην αρχή ότι δεν ενδιαφέρεται .. αλλά όταν πέρασε απο δίπλα της της έπιασε το χέρι, κοιτάχτηκαν στα μάτια, η ένταση επιτέλους είχε φτάσει στο αποκορύφωμα, η γυναίκα έδειχνε χαρούμενη .. σαν κατάφερε τον σκοπό της ... σαν να ήταν μια δοκιμασία ... ή μια επιπλέον ενδυνάμωση ... τότε ξεκίνησαν να προχωράνε μαζί βγαίνοντας απο το κατάμαυρο στενό σιγά σιγά ... βγήκαν σε έναν τεράστιο δρόμο με πάρα πολλούς ανθρώπους ... η ταμπέλα έγραφε "οδός ζωής" και μια άλλη ταμπέλα που έδειχνε προς το μέρος του άνδρα έγραφε "παρακλάδι" .... συνέχισαν να περπατάνε....