όταν πονάς...

όταν πονάς, όταν βλέπεις οι ελπίδες σου να απομακρύνονται
όταν χτυπάς , και βλέπεις το πάτωμα απο τα πόδια σου να φεύγει
όταν ξενυχτάς, και βλέπεις το αίμα σου σαν ποταμός να χύνεται
όταν ξεσπάς, και βλέπεις τον θυμό σου τελειωμό να μην έχει

τι βλέπεις τότε? τι ζητάς? ποιά η κατάστασή σου? γιατί και πώς?
ερωτήσεις και μπέρδεμα, πάντα ερωτήσεις και μπέρδεμα ...
πώς με λένε? γιατί υπάρχω ? τι ζητάω? ποιος είμαι? ποιος?
θέλω βοήθεια μα και να βοηθήσω σε αυτόν τον κόσμο ...

τώρα ποια με ένα μπουκάλι ροζέ κρασί, κάθεσαι σε μια γωνία...
περιμένεις πότε θα έρθει η ώρα, για την επόμενη γουλιά
θα έκανες τα πάντα, για να έχεις κι άλλο, θα έκανες τα πάντα
δεν θα σηκωθείς, δεν θα νοιαστείς, μόνο θα ποιείς, μόνο να ποιείς

όταν πονάς, ακούς την μελωδία του πιάνου στα αυτιά σου, τόσο περίεγα
όταν χτυπάς, βλέπεις τον κόσμο με διαφορετικό μάτι ... τόσο ανίδεα
όταν ξενυχτάς, βλέπεις τους γύρω σου τόσο ... υπέρμετρα
όταν ξεσπάς, νιώθεις ότι όλα θα πάνε καλύτερα ... όσο περίεργα, ανίδεα και υπέρμετρα βλέπεις τα πράγματα ...