θλιμμένος, ερωτευμένος?

και καθώς χορεύει το φεγγάρι με την νύχτα εκείνο το υπέροχο, ατελείωτο tango
στα μάτια σου, υπάρχει λάμψη, όμορφη, πάντα γαλάζια, πάντα άψογη, αψεγάδιαστη
τα μαλλιά σου, ανεμίζουν στον άνεμο, όπως τα φύκια στο νερό, ελεύθερα αλλά σταθερά
εξαιτίας σου έχω σταματήσει να βλέπω μαύρο ... δεν υπάρχει πιά ... αλλά τώρα είμαι θλιμμένος ....

γιατί? μια κοπέλα, ένας άγγελος να με συναρπάζει τόσο πολύ? στο κάτω κάτω ... τι?
ούτε κάν σε ξέρω καλά ... σε έχω ερωτευτεί? πώς γίνεται αυτό? γιατί τώρα? γιατί?
αυτή σου η ανυπέρβλητη ματιά, όλοι θα κοιτούσαν στο κενό, μα εσύ όχι, είσαι δυνατή...
όλοι θα είχαν φόβο, πόνο και θυμό ... με εσύ όχι ... εσύ είσαι γαλάζια όπως πάντα ...

γαλάζιο ... αγνό χρώμα .... κάθε φορά φτάνω στην αναφορά του, μόνο αυτό σκέφτομαι
κοιτάζω και βλέπω αυτό το υπέροχο χρώμα, αυτήν την θεσπέσια μορφή ... τα μάτια σου
ελάχιστη μαυρίλα ... τόσο λίγη που θα μπορούσε κανείς να πεί ότι .. είσαι αγνή ...
έχω γελαστεί μήπως όμως? είμαι ερωτευμένος? τι μου συμβαίνει? χάνομαι .. φοβάμαι ...