Κάτω από την πανσέληνο

Και περπατούσε, πάντα περπατούσε. Μπορεί να είχε αποφύγει πολλά και να είχε αποκτήσει μεγάλη εμπειρία αλλά πάντα υπήρχε κίνδυνος. Ποτέ δεν είσαι ασφαλής και πάνω από όλα ποτέ δεν είσαι μόνος στο κάτω κάτω. Τα καστανά μακρυά του μαλλιά ανέμιζαν καθώς ο αέρας τον χτυπούσε στο πρόσωπο, εκείνος βρισκόταν σε έναν παραλιακό δρόμο. Ήταν μεσάνυχτα, ίσως να άκουγε φωνές και ήχους, ίσως να ένιωθε παρουσίες και να έβλεπε αύρες ... Ποιος ξέρει? Το μόνο σίγουρο είναι ότι συνέβη.
Λίγο ποιο πριν είχε φύγει από το σπίτι της κοπέλας του, "πολύ όμορφη η ζωή..." έλεγε συνέχεια υπονοώντας πολλά με αυτό. Την αποχαιρέτησε με ένα αρκετά μεγάλο φιλί και ξεκίνησε να κατεβαίνει τα σκαλιά, πριν φύγει εκείνη του έδωσε μια πέτρα και του είπε ότι είναι μαγική, ότι θα τον κρατήσει ασφαλή ... Και όσο πιο πολύ αγάπη έχει μέσα στην καρδιά του τόσο δυνατότερο το ξόρκι της πέτρας. Εκείνος την φύλαξε στην τσέπη του και συνέχισε να κατεβαίνει τα σκαλιά. Τώρα βρισκόταν στον κεντρικό δρόμο της μεγάλης πόλης της οποίας έμενε, μεσάνυχτα.
Ήχοι από σειρήνες καθώς και αυτό το συνεχές βουητό τον έκανε να περπατά δειλά και να κοιτάζει δεξιά και αριστερά συχνά. Μιας και έμενε σε μεγάλη πόλη, περνούσαν πολλά αμάξια, ασχέτως από το ότι ήταν μεσάνυχτα. Πολλά περίπτερα και πολλά καταστήματα παρέμεναν ανοικτά για διανυκτερεύσεις. Το σπίτι του ήταν ακόμα 3 χιλιόμετρα μακρυά, οπότε αποφάσισε να φορέσει τα ακουστικά του, βγάζοντας τα έπιασε και την πέτρα που του έδωσε η ζωή. Την κοίταξε, γυάλιζε σαν όντως να ήταν μαγεμένη. Μετά από δέκα λεπτά περπάτημα συνέβη... ένα φορτηγάκι σταμάτησε από πίσω του, φυσικά εκείνος δεν το κατάλαβε μιας και φορούσε ακουστικά. Τον έπιασαν τρεις μασκοφόροι με ρόπαλα και ξεκίνησαν να τον βαράνε ... εκείνος σκέφτηκε πόσο άχρηστος ήταν, πόσο άχρηστη ήταν η ζωή του... σκέφτηκε ότι δεν είχε κάνει τίποτα καλό και ότι δεν μπορούσε να ξεφύγει ... σκεφτόταν το παρελθόν του ... οι γονείς του να τον κακοποιούν και να του δημιουργούν το συναίσθημα της αχρηστίας να σαπίζει στα κόκαλά του...
Και τότε συνέβη... σκέφτηκε ... σκέφτηκε την ζωή ... σκέφτηκε ότι υπήρχαν πολλά να κάνει ... ότι μπορεί να ήταν άχρηστος αλλά ότι μπορεί να καταφέρει πράγματα αν συνεχίσει να προσπαθεί, συνειδητοποίησε ότι υπάρχει ελπίδα ... αγάπη ... αγάπη για ... για την ζωή ... μπορεί να μην τον ενδιέφεραν οι γονείς του αλλά υπήρχε αγάπη μέσα του ... αντιστεκόταν ... όλο και περισσότερο ... όλο και περισσότερο ... οι μασκοφόροι μετά από μισή ώρα ξυλοδαρμού έφυγαν αφήνοντάς τον αιμόφυρτο... πέθανε στο νοσοκομείο ... αλλά σώθηκε από την κατάσταση που είχε μπει ...