Η πίστη είναι πάνω σε αυτούς που την ακολουθούν, η αγάπη είναι πάνω σε αυτούς που πιστεύουν, η χαρά είναι πάνω σε αυτούς που αγαπούν, η ευτυχία είναι πάνω στην χαρά, αλλά τι είναι ευτυχία; Τι σημαίνει να είσαι πραγματικά ευτυχισμένος έτσι ώστε να είσαι χαρούμενος, να αγαπάς και να πιστέψεις; Σημαίνει να έχεις κάποιο νόημα στην ζωή σου; Σημαίνει να έχεις καταλάβει αυτό το νόημα και να το ακολουθείς; Ή μήπως το νόημα της ζωής είναι να προσπαθείς να βρεις κάποιο νόημα μέσα σε αυτήν;
Αυτό το καινό που όλοι έχουμε, αυτό που αρκετοί παραδέχονται αλλά πολλοί όχι, είναι όντως καινό; Μήπως είναι φούσκωμα; Ένα παραγέμισμα; Κι αν παρατούσες τα πάντα; Αν πάρεις την επιλογή που σου δίνεται; Δηλαδή το να αφαιρέσεις την αυτοκτονία; Αλλά γιατί να έρχεσαι στην ζωή; Για να αυτοκτονήσεις; Για να φέρεις μιζέρια και δυστυχία; Ή μήπως για να φέρεις χαρά; Για να γεμίσεις τους ανθρώπους;
Δεν ξέρω ποιος ήταν ο Χριστός... Και επειδή έχουμε μόνο ότι υπάρχει γραμμένο δεν θα μάθουμε ποτέ. Αν ... αν σκεφτούμε όμως ότι ήταν κάποιος που έδωσε πίστη... έκανε τους υπόλοιπους να πιστέψουν σε αυτόν, τους γέμισε... ίσως λίγο φανατικά, όπως και ο Χίτλερ. Κι όλα αυτά τα κόμματα που προσηλυτίζουν; όλες οι θρησκείες; άρα δεν χρειάζεσαι πίστη για να αγαπήσεις.
Όλοι μας ή τουλάχιστον οι περισσότεροι έχουμε λίγο πολύ βρεθεί σε μια σχέση που τελικά τελείωσε αργά ή γρήγορα, αλλά αγαπήσαμε, η αγάπη έμεινε, δεν φεύγει, όπως όταν σε κάποιον θα σου αρέσουν τα μαλλιά του, αν σου κάνει κάτι θα συνεχίσουν να σου αρέσουν τα μαλλιά του... δεν αλλάζει ... όμως όταν χωρίζεις δεν είσαι χαρούμενος ... άρα δεν χρειάζεσαι χαρά για να αγαπήσεις.
Χρειάζεται καν να αποδείξω ότι δεν στηρίζεται η χαρά πάνω στην ευτυχία; το αντίθετο ίσως να μπορούσε να συμβεί, όμως το αντίθετο. δεν μπορείς πάντα να είσαι χαρούμενος, πρέπει να σου συμβούν και κακά πράγματα, όμως η χαρά είναι αντικειμενική, είναι όταν έχεις καλή διάθεση επειδή σου συνέβη κάτι καλό.
Η ευτυχία... ?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου