ξεκίνησε ως εξής... ένα site με βίντεο... γελούσε, μάθαινε... διάφορα βίντεο.
ήταν δεν ήταν 3 η ώρα ... ίσα που η μητέρα του είχε πάει απάνω για ύπνο... λίγο πριν απο το μοιραίο βίντεο, είδε ένα άλλο, ένα που έλεγε το πως είναι το πιο δυνατό τσίμπημα στον κόσμο. Ένας άνδρας το δοκίμασε απάνω του και για μια ώρα δεν μπορούσε να σταματήσει να πονάει "ο μεγαλύτερος πόνος που μπορεί να νιώσει το ανθρώπινο σώμα" έγραφε ο τίτλος, ενθουσιάστηκε μέχρι φυσικά που είδε το τσίμπημα ... και την μια ώρα πόνου ... ένας φρικτός πόνος που τον διαπέρασε στα χέρια... έπειτα ... αυτό... ένα βίντεο που ένας άνδρας φροντίζει την γυναίκα του... στην αρχή όλα ήταν καλά... μέχρι που βασικά ... το βίντεο τελείωσε και ενώ για κάποιο λόγο, ίσως ακόμα κιόλας, του φαινόταν όχι και τόσο συγκινητικό... τον έπιασαν τα κλάματα. Τίποτα δεν είναι... όμως πριν το καταλάβει τα δάκρυα έτρεχαν περισσότερα. Σταμάτησε ότι έκανε... τώρα πια όντως είχε τρομάξει λίγο.. τι συνέβαινε; Σκέφτηκε όλη του την μέρα... δεν συνέβη τίποτα, δεν είχε κάτι... κι όμως ... και το θέμα δεν είναι ότι απλά συνέχισε να κλαίει... αλλά το ότι όλοι είχαν πάει να κοιμηθούν... και ότι δεν ήθελε να τους ξυπνήσει και ιδιαιτέρα με αυτόν τον τρόπο. "Που είναι αυτός που λίγο πριν με βοήθησε?" ακούστηκε μια φωνή μέσα του... "Που είναι αυτός που μου έδωσε δύναμη" μια άλλη φωνή... "που πας;" "τι συμβαίνει;" έπειτα προσπάθησε να φτιάξει την διάθεσή του με τραγούδια αλλά κατέληξε να ακούει θλιβερά... κομμάτια που σου καταστρέφουν την ψυχή... πριν το καταλάβει είχε πέσει κάτω και έκλαιγε... όταν πια η ορμή των δακρύων του μεγάλωσε, έτσι μεγάλωσε και η δύναμή του... προσπαθούσε να το σταματήσει, έτρεμε ολόκληρος από την δύναμη που έβαζε, έτριζε τα δόντια... ως που μετά από μια ώρα σηκώθηκε, έτρεξε στο μπάνιο και απλά τα έβγαλε όλα ... ο πόνος που ένιωθε ήταν τόσο δυνατός που ευχόταν να λιγοθυμήσει... ευχόταν να κοιμηθεί... αλλά ήταν τόσο δυνατός που δεν μπορούσε... έκλαιγε τόσο δυνατά που τα σκυλιά του τον πλησίασαν και τον έγλυφαν, αλλά δεν μπορούσε να σταματήσει... είχαν καταλάβει ότι είχε κάτι... τα σκυλιά δεν καταλαβαίνουν από τα δάκρυα αλλά από τις κοφτές αναπνοές του. πια ούτε να τα δεi δεν μπορούσε... η ώρα πια είχε πάει 7 το πρωί... δεν μπορούσε να σταματήσει... το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να συνεχίσει... ώς που αποφάσισε να γράψει ένα κείμενο... να το γράψει και να το ξαναδιαβάσει όσες φορές χρειαστεί μέχρι να καταλάβει τι έχει... γιατί είναι έτσι... κάθε βράδυ... http://9gag.tv/p/a9PPrG/woman-alzheimer-husband-everyday-make-you-cry-thailife-insurance-forget-me-not?ref=tcl
ήταν δεν ήταν 3 η ώρα ... ίσα που η μητέρα του είχε πάει απάνω για ύπνο... λίγο πριν απο το μοιραίο βίντεο, είδε ένα άλλο, ένα που έλεγε το πως είναι το πιο δυνατό τσίμπημα στον κόσμο. Ένας άνδρας το δοκίμασε απάνω του και για μια ώρα δεν μπορούσε να σταματήσει να πονάει "ο μεγαλύτερος πόνος που μπορεί να νιώσει το ανθρώπινο σώμα" έγραφε ο τίτλος, ενθουσιάστηκε μέχρι φυσικά που είδε το τσίμπημα ... και την μια ώρα πόνου ... ένας φρικτός πόνος που τον διαπέρασε στα χέρια... έπειτα ... αυτό... ένα βίντεο που ένας άνδρας φροντίζει την γυναίκα του... στην αρχή όλα ήταν καλά... μέχρι που βασικά ... το βίντεο τελείωσε και ενώ για κάποιο λόγο, ίσως ακόμα κιόλας, του φαινόταν όχι και τόσο συγκινητικό... τον έπιασαν τα κλάματα. Τίποτα δεν είναι... όμως πριν το καταλάβει τα δάκρυα έτρεχαν περισσότερα. Σταμάτησε ότι έκανε... τώρα πια όντως είχε τρομάξει λίγο.. τι συνέβαινε; Σκέφτηκε όλη του την μέρα... δεν συνέβη τίποτα, δεν είχε κάτι... κι όμως ... και το θέμα δεν είναι ότι απλά συνέχισε να κλαίει... αλλά το ότι όλοι είχαν πάει να κοιμηθούν... και ότι δεν ήθελε να τους ξυπνήσει και ιδιαιτέρα με αυτόν τον τρόπο. "Που είναι αυτός που λίγο πριν με βοήθησε?" ακούστηκε μια φωνή μέσα του... "Που είναι αυτός που μου έδωσε δύναμη" μια άλλη φωνή... "που πας;" "τι συμβαίνει;" έπειτα προσπάθησε να φτιάξει την διάθεσή του με τραγούδια αλλά κατέληξε να ακούει θλιβερά... κομμάτια που σου καταστρέφουν την ψυχή... πριν το καταλάβει είχε πέσει κάτω και έκλαιγε... όταν πια η ορμή των δακρύων του μεγάλωσε, έτσι μεγάλωσε και η δύναμή του... προσπαθούσε να το σταματήσει, έτρεμε ολόκληρος από την δύναμη που έβαζε, έτριζε τα δόντια... ως που μετά από μια ώρα σηκώθηκε, έτρεξε στο μπάνιο και απλά τα έβγαλε όλα ... ο πόνος που ένιωθε ήταν τόσο δυνατός που ευχόταν να λιγοθυμήσει... ευχόταν να κοιμηθεί... αλλά ήταν τόσο δυνατός που δεν μπορούσε... έκλαιγε τόσο δυνατά που τα σκυλιά του τον πλησίασαν και τον έγλυφαν, αλλά δεν μπορούσε να σταματήσει... είχαν καταλάβει ότι είχε κάτι... τα σκυλιά δεν καταλαβαίνουν από τα δάκρυα αλλά από τις κοφτές αναπνοές του. πια ούτε να τα δεi δεν μπορούσε... η ώρα πια είχε πάει 7 το πρωί... δεν μπορούσε να σταματήσει... το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να συνεχίσει... ώς που αποφάσισε να γράψει ένα κείμενο... να το γράψει και να το ξαναδιαβάσει όσες φορές χρειαστεί μέχρι να καταλάβει τι έχει... γιατί είναι έτσι... κάθε βράδυ... http://9gag.tv/p/a9PPrG/woman-alzheimer-husband-everyday-make-you-cry-thailife-insurance-forget-me-not?ref=tcl
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου