Ελευθερία.
Δεν ηθελα ποτε μου να μεγαλωσω... Ποτε δν ηθελα να καταλαβω τι ειναι οι ευθυνες που μου ελεγαν, απ τη στιγμη που μου τις παρουσιαζαν τοσο τρομακτικες, δν θελησα ποτε να τραβηχτω σε ενα γολγοθα ενηληκοιωσης και διαφορετικης πραγματικοτητας με μονο μπουσουλα το παιδικο μου παρελθον και τα λιγα που μου εχουν πει... Ποια λιγα δηλαδη? Και αυτα μισα τα λεγαν.... Δεν ηθελα ποτε να βγω σε αυτο το περιβοητο 'εκει εξω'! Με τραβηξαν με το ζορι... Δν με αφησαν να κοιταξω καν την διαδρομη... Να την ευχαρηστηθω λιγακι... Μου σκυβαν το κεφαλι, το φορτωναν με σκοτουρες και προβληματα μεχρι που μου εγινε συνηθεια και ξεκινησα να το κανω μονος μου στον εαυτο μου... Και σαν να μην εφτανε τιποτα απο αυτα... Ενω το καταλαβα στο δρομο, εκανα τα ιδια στους μικροτερους γτ αυτο μου εμαθαν.... Ισως η μονη επιλογη που εχουμε στη ζωη ειναι ειναι η ελευθερια.... Και αυτη φοβαμαι καν να την κοιταξω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου